Spesiale reünie by La Provence Estate

deur RINA STEYN

'n Deel van die pragtige en uitgebreide tuine by La Provence-Landgoed

Die La Provence-landgoed was onlangs die omgewing vir 'n interessante byeenkoms van akademici wat eens vir die Paarl Onderwyserskollege gewerk het. Die groep afgetrede dosente is elke jaar vir 32 jaar verheug om mekaar by hul jaarlikse reünie te sien. Maar dit is ook 'n herinnering aan die dag toe die SA regering in 'n groot stap onverwags die sluiting van die suksesvolle kollege aangekondig het. Dit is 'n dag wat hulle nooit sal vergeet nie.

Gedurende die 1980's het die Suid-Afrikaanse regering volgehou dat onderwysinstellings wat studente vir 'n enkele beroep oplei nie koste-effektief en dus nie finansieel volhoubaar was nie. Kolleges vir onderwysersopleiding was van die instellings wat vir sluiting geoormerk is.

Die eerste stap was om sommige te amalgameer en ander permanent toe te maak. Die Onderwyserskollege Paarl (OKP) en die Wellington Onderwyserskollege (WOK) is op die Wellington-kampus saamgesmelt en heropen as die Onderwyserskollege Boland (OKB) in Januarie 1990. Intussen is die Onderwyserskollege Paarl opgeknap as 'n polisie-opleidingskollege.

OKP-studente, oud-studente, dosente en oud-dosente was verpletter oor die verlies van hul kollege en kampus.

Senior personeel het die res van ons om middernag op 11 Oktober 1987 gebel om te verhoed dat ons die volgende dag die skokkende nuus van die beplande samesmelting, wat twee jaar later sou plaasvind, in die media hoor. Die hele afskaling van onderwyserskolleges het so 'n groot impak gehad, nie net op ons nie, maar regdeur die onderwysgemeenskap in Suid-Afrika, dat daar vir 'n lang tyd groot opspraak in die pers was.

Gedurende 1990 het die twee laaste Viserektore, wyle Hamlet Prins en Johan van der Colff, die OKP Klub89 geskep. Die lede was al die dosente wat nog in 1989, die laaste jaar van OKP se bestaan, by OKP onderrig gegee het. Later is almal wat ooit as sekretaresses of bibliotekarisse gewerk het, saam met hul eggenote, as lede ingesluit.

Elke jaar sedert 1990 het OKP Klub89 aan die einde van Oktober of vroeg in November bymekaargekom vir 'n middagete-reünie. Ons het deur die jare by baie verskillende plekke geëet, maar die afgelope vyf jaar het Carin en Johan van Rensburg hul pragtige landgoed vir die klub oopgestel vir 'n Sondagmiddagete. Hulle is gewoonlik nie oop vir middagete nie, maar kan groepe vir spesiale geleenthede akkommodeer.

Nearest the camera are Monty Breytenbach, the last appointee at OKP, and his wife Antoinetta.

OKP Klub89 is nou 34 jaar oud. Ek weet van geen ander personeelorganisasie wat so lank 'n vriendskap behou het nadat hul werkgewer gesluit het nie. Hoe is dit vir volhoubaarheid?

Personeellede wat net vir 'n kort tydjie by OKP gewerk het, soos aflospersoneel, sê almal dat OKP die beste plek was waar hulle nog in diens was. Dit is dus uiters gepas dat ons jaarlikse reünie by die wonderlike, uiters volhoubare La Provence Landgoed gehou word. Hulle het 'n lojale aanhang van gereelde gaste, baie van Europa, wat dikwels terugkeer na Carin se pragtige wingerdhuisies wat 'n ontspannende ervaring op 'n werkende wynplaas bied. Dit is beslis die perfekte plek om hierdie besonderse reünie te koester en te geniet.

Voormalige dosente geniet die reünie op die grasperk van La Provence.

La Provence bied ’n pragtige omgewing vir die saamkuier.

Carin, ons gasvrou (links), saam met Adri Becker, die OKP Club89-lid wat ons reünie-middagetes organiseer.

Die bekwame en baie vriendelike personeellede wat Carin gehelp het met die voorbereiding en bediening van ons driegang-middagete van botterskorsie-sop, lamsboud en blatjang-hoender met saffraarrys, romerige oondgebakte aartappel, groente en slaaie.